donderdag 5 maart 2015

doorzetting...

 
iets wat jullie zullen nodig hebben om dit allemaal te lezen :-)
 
 

De gordijnen willen open doen, je staart er naar,
het blijft donker!
Douchen, en uitgeput in slaap vallen!
tv afzetten, bewegende beelden zijn te vermoeiend!
mensen praten, je vat de woorden niet
jij praat, zinnen met gaten, woorden zoek
niks meer denken, totaal afwezig!
pijn, waar niet
fysieke handelingen putten je geest uit!
totaal op!
je ogen sluiten, geen gedachten meer!
niets meer te willen, je lichaam beslist!

 
Zo was het, maart, nu 9 jaar geleden
na 23 jaar werken waarvan 20 in hetzelfde bedrijf
waarvan 15 jaar met pijn en vermoeidheid
15 jaar doorbijten en over je grenzen gaan
(met talloze overuren)
alles geven! jaren lang!
en plots niets meer!
niets meer kunnen!
niets meer zijn!
enkel een hoopje passieve ellende!
het verdict:
 cvs/me, fibromyalgie, spasmofilie, overgoten met burn-out


Photobucket
 

Dagen, weken, maanden
bed en zetel!
leven is nu slapen!
ogen dichthouden, apatisch zijn,
iets eten, zo vermoeiend
ouders komen het hoognodige doen in huis
ogen dichtknijpen, hun bewegingen zijn te uitputtend
ze fluisteren, ik hoor het, zintuigen zijn overprikkeld

 
Na meerdere maanden
eindelijk!
eindelijk dat beetje kracht
om terug op te bouwen wat ooit eens een leven was
Buiten komen en twee huizen ver wandelen, heen en terug,
uitputtingsslaap
10 minuten huishouden, uitputtingsslaap
de slappe lach, uitputtingsslaap
nooit s morgens douchen want dan is er geen energie over voor iets anders

 
Dagen, weken, maanden, jaren gaan voorbij
met telkens een beetje vooruitgang, wat extra winst
en zo bouw ik kracht en uithouding op,
probeer ik angsten te overwinnen,
op eigen tempo, stap voor stap
letterlijk ook
 
 


De eerste drie jaar zijn de slechtste,
de beste 2012 en 2013,
ik 'gooi' me in het leven (nu en dan),
geniet van het eenvoudige, maak uitstappen,
alleen of in gezelschap
s avonds komt de beloning:
ellendig en/of misselijk door de oververmoeidheid,
geestelijk k.o.,
soms dagen nodig om te bekomen
en letterlijk niks kunnen doen
Maar ik maak mezelf wijs dat het goed gaat
want zo voelt het als ik op stap ben, ik voel me leven
toen kon ik niks en nu wel, dus...
 
 
 

Ik wil doorzetten
en verder opbouwen aan m'n kunnen!
ik wil weer zijn als ooit!
ik wil beleven!
ik wil zoveel!
ik wil...!
ik heb niks te willen!
2014 voelt alsof ik die voorbije twee jaar te ver ben gegaan
 k word op m'n plaats gezet en moet een stap terug nemen
van het weinige dat ik al deed 




 
Wandelen is het minst pijnlijk en wat ik het best kan,
(gelukkig moet het ook van kiné en dokter)
wel binnen de perken wat afstand betreft
 Toch voelt wandelen soms als rondlopen met een loodzware mantel,
krachteloos en met moeite vooruit geraken,
maar gelukkig zijn deze dagen al in de minderheid :-)
Zitten is wrikken en draaien,
een pijnloze houding moeilijk te vinden
na een paar uur voelt m'n lichaam gebroken
Het blijft wikken en wegen tussen beweging en rust
(beweging om niet vast te roesten, rust om uitputting te voorkomen)
Rust en stilte die ook zo nodig is voor de geest, 
een geest waar vaak nog een mist van afwezigheid over hangt,
die verbazend genoeg afziet van fysieke handelingen.
t Is stil in huis,
muziek is te vermoeiend tijdens het huishouden of computerbezigheden.
Soms speelt er zich een pingpong-wedstrijd af in m'n hoofd tijdens een gesprek
woorden kaatsen heen en weer
ik moet me hard concentreren om de woorden te vangen

 
Maar k laat me niet kennen, wil deelnemen aan het leven
Voor een uitstapje vul ik m'n denkbeeldig rugzakje
met alle energie, moed en concentratie die te vinden is
en bijt door 
dan is het genieten, leef en beleef, lach en babbel,
slorp alle indrukken op
niks aan de hand zou je denken
naarmate de uren vorderen raakt m'n overlevingspakket stilaan leeg,
voel ik oververmoeidheid op kousenvoeten aan komen,
ebt de concentratie weg, word ik meer afwezig.
Enthousiast zijn, lachen, babbelen, rondlopen,
onderweg zijn, veel zien, emoties van anderen,
alles eist z'n tol



Je kan het je moeilijk inbeelden als je me ziet,
'je ziet er toch gezond uit'
'rond lopen kan ze wel, maar werken...'
hoor ik via via wat 'het werk' denkt
en dat denken vast ook anderen
ze snappen het niet
me zorgen maken in wat anderen denken heb ik afgeleerd
het vreet alleen energie
ze doen maar
 De kleur en stand van m'n ogen verraden hoe ik me voel,
volgens m'n moeder,
de dokter knikt instemmend,
ik kijk, zie niks raar
(al valt dat laatste te betwisten natuurlijk :-) )

 
Maar ça va, het gaat goed hé, naar mijn normen,
ik geniet, geniet ten volle van alles wat kan
(een grasveld vol madeliefjes, een roodborstje, een eekhoorntje,
de vlinders en bijtjes, koetjes (jawel hé), landschappen, de zee, lieve mensen)
k ben tevreden,  t kan slechter,
veel slechter, weet ik uit ondervinding ;-)
oké, hier en daar sluipt er een dag binnen waar ik dit alles verwens,
de pijnen, de angsten, de vermoeidheid,...
maar me er aan ergeren en wild om me heen slaan helpt toch niets
Aanvaarden, doseren, foert zeggen
(afwisselend met een korreltje bitterheid of veel onverschilligheid)
het lukt me verbazend goed
Trots op mezelf om ook hier door te bijten,
(net zoals ik 15 jaar op m'n werk door moest bijten)
om te zijn teruggekomen,
het mag.
M'n kinesist gebruikt me,
als goede voorbeeld voor lotgenoten,
ik hoor het graag :-)



 

dinsdag 3 maart 2015

klikklik



Tot 12 kan ik tellen,
wat het aantal reigers betreft
in het groepje treurwilgen in de Brielmeersen
Dat is bijna overbevolkt hé :-)


Het was een heerlijke zonnige maandagvoormiddag toen ik dus weer in het park was
wel veel wind maar zo kunnen zorgelijke gedachten wegvliegen
Bij gebrek aan een tuin vertoef ik daar dus vaak
Alle vogels kwetteren er vrolijk op los, eentje klinkt zelfs lacherig
Ik fladder weer achter de pimpel- en koolmeesjes, maar zonder mooi resultaat,
en voel me stilaan een stalkster :-)
Een roodborstje speelt uitdagend verstoppertje


en plots merk ik iets hoog boven m'n hoofd


De grote bonte specht nog wel, die zag ik nog nooit
vlug klikklik maar dan sloeg hij z'n vleugels uit
en zag ik hem nergens meer terug


 
En alsof m'n geluk niet op kon
bemerkte ik ook nog eens het winterkoninkje
een vorige keer was hij enkel een vlekje op de foto
maar deze keer lukte het toch al beter om het kleine bolleke vast te leggen
Specht en winterkoninkje goed laten poseren is m'n missie voor een volgend bezoek aan het park :-)




Op de terugweg kreeg ik nog een flinke bui over me heen
maar dat kon de pret niet drukken
het was een voormiddag zoals ik ze graag heb

 

maandag 2 maart 2015

stoer




onder het motto ' 't moet niet altijd schattig zijn'
wou de stoere ekster ook wel eens poseren




vrijdag 27 februari 2015

hoop en warmte



eerst wou hij (of wat het een zij) niet poseren
en nam de vleugels :-)


maar met een beetje hoop en overredingskracht kwam het toch weer goed :-)
wel even kopje intrekken zodat hij op de foto kon


het roodborstje staat symbool voor hoop

 Ook las ik een mooie fabel over het beestje:
De Robin of Roodborstje is een vuurbrenger.
Dit vanwege de symbolische vlammen op zijn borst.
De vogel werd verantwoordelijk gesteld voor het brengen van vuur, en dus warmte, naar de aarde.
 
Ik geef graag wat warmte door aan jullie 
en hopelijk wordt het zo een hartverwarmend weekend



dinsdag 24 februari 2015

gemees






koolmees

 
staartmees




pimpelmees




allemaal mezen :-)
en dan zijn er nog buidelmezen, zwarte mezen, kuifmezen,...
jammer genoeg nog nooit gezien

 


maandag 23 februari 2015

cornus mas




 
Terwijl de merel op z'n zondags zat te zonnen
en de bomen een soort waterballet uitvoerden,
 
 

de meeuw overvloog met z'n buit,

 



is de gele kornoelje in de bloei gegaan
 



de gele kornoelje (cornus mas)
werd vroeger ook wel 'bloeiend hout' genoemd.
 



zondag 22 februari 2015

suikerdieven




Klakkaarts/Suikerdieven/Wentelteefjes/Verloren brood
De naam hangt beetje af van de streek en dialect
t Was lang geleden dat ik er at en had daar dus eens echt goesting in
 
Brood (best wit) soppen in een mengsel van ei en melk (mag ook sojamelk)
bakken in de pan (iets meer dan hier op de foto)
en dan bestrooien met suiker, dat is de originele versie
maar je kan naar eigen smaak zoetigheid toevoegen
zelf koos ik voor honing
en t was van lek me liptje :-)



donderdag 19 februari 2015

dinsdag 17 februari 2015

de vermiste stad


 

doorheen kantwerkjes en nevel
op zoek naar de vermiste haven en stad


alsof ze waren weggewist
met hier en daar nog vage lijnen


alsof boten liggen te verdampen
en bomen veelarmige drakenschimmen zijn




 








tot de mist verdwijnt
en het charmante stadje zich blootgeeft


Veurne 't is moar è schorte grooët moar stief schooëne






 

 


zondag 15 februari 2015

hebbes




whaaa, op valentijndag kon ik geen mooier kado krijgen
twee eekhoorntjes crosten op en tussen de bomen
de foto waar beiden op stonden was totaal mislukt
enkel twee halve schimmen
Zat deze toch wel met me te lachen, hij had mij eerder in het oog dan ik hem,
maar héla op de valreep was het toch van "hebbes" die staat er op, nèh :-)
 





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...